Desengaños misticos a las almas detenidas, o engañadas en el camino de la perfeccion. Discurrense las mas principales causas y razones, por qué siendo tantas las personas que tratan de oracion mental, son tan pocas las que llegan á ser perfectas · Unidad 389 de 405
Unidad 389 · 66b :A LOS DIRECTORES.
Texto completo en español de una edición de dominio público con fuente y huella registradas.
66b :A LOS DIRECTORES.
mus ín rationé vigésima, pericur displicentía di • Argumentum insuper re-
torqueri valet hoc modo. In
pcricttio proximi peccandi
non cadere, sed resistere,
mágnum meritiim est: ergo
nihil mali sequitur , im6 in-
gens meritum ei^^eo, ouoquis
higrediatur volomarlc in pé^
ricutum pro^hniím peccandif
Falsa est consequentia $ nam
Verum est, quod qul amac
peritutum , peribit in i tío.
Prdtereüy certutrt c¿t qüod qui' pfojicit merccs in mare,
inulta: doAtlTíx prohibéntur iit evadat tempestarciti , &
ex IWK: ratione i'quod In' pra*^ naufragium / reverá cifcn in-
xi periculosas sunt. Posfmo^ gcnti dispUcentia cordis pro-
Maglit. dim , negare non' possumus, ^cit eas j & tamen eas libera
Immh. drcnmstantiam tcfirpór is pc^ projicit eife¿liva volúntate^
mUsüf. rtculosas efficeríí dofttiinís? nóri 'afFeaiva;"quoniara Ipsc
*anc eií^o'; íc)uando - Motíhisl^ veltet -«as non projicere, &
ilca Md^ gfassdtut/ ffiágtb cam. ahi&rinidihe corilis eas
^^ ' i crit pefí cü losa doftrína Tela- projicit. Ectfe vóluntarem ef-
, . .. ta. Miílra vldimus i de idhüe fe¿tlvam i sinc volúntate af-
tímeo'; ne videamuS tnulcd fiftiva. •
«ajbra; Díabolm MólirtdSUS « Sic fi)f$an evenir mulrís
sdldtusarttbUlát.-VigítatePáS' atUwiabüs Iri rAus vencrds:
tdresV& MiniátñDoméii. 'í ítoc ^ai^lní nota. Ipsae nolArg. 4i.'Expcrimur; Arti- lenr p«eccare , ur^et vero tcn-
itias virtuosas resistcre ift ta- tatió ca'rhis : transeunt , Se
k'bus DiaboK vloferítüs tuá-pí- peitraASeum iitiagínationcs Traif. áé bus: érgo duTfeSifrtuí» tst tí^ ¡itipilri¿ Mftovctur seminarios jajum. dícereVqtíod ín eís peicantf hamOT, ttirbatur áflfedus, ín»-
ei*go dicendum est eis íidn
^ecca're', qaoniam slne consensu voluntatis non est pecv^ ....' catuiir: '4fn6',-& ciim displi- ,• < . u ceñtia feftí , rion est voluntas
peccnfndi; sed- íh ralibnS vir-
riiosis ánioiábus magha re-
sjk
* 4 A
tant illecebrosi stimuli libidinis , & Ínter ha?c , & illa fit y & exeqüirur impura poh lutió' carnis, aut- tsíStHs impüdíilus; Anima nollef peecare, & ' amatltudine cordis cruciatur eodem tempore , fa*
cit
' LIBRO V. CAPITULO VIL ^r
tittaiíien^&operatur volun- dum ad excessam Hevenlrc
tate eScdiva , íicet non afectiva. Esc ergo peccatum. Síc de infclici Judice Pila- '^* to^ scripsít Sandus Augusti- • '• ñus , & díxit: Imtitit PUa-. tus y quantum potuit , ut Chris'- tum txjuiaorum manibus li^ hgraret. Nostis illum lavw^ manus y <^ dixissey qaod ipse nttn/echsety rmmdum se ess€ Á morte UUus. Fecit tamen. £cce liibcrtatem , & voluntaten^ eSefti vam , Ucee non aff £z6Lvf2m. Sic peccavit.
Ad argumentutn ergo nN hil videtur , salvo, melíori )u* dicio» quodlicit absolure ' non dicattic Animae (imoratas, qaod peccavic ín casu metaphysko relato , non est ei di*- cendiim absoluta, quod non peccavit ; sed quod res est valde pericttlosa , quod Deus talia non permtttic DIabolo in anim^us Sandis, quod humilirer confíteatur semper^ dum ídem ei contigeríc, quod clamet ad Deum» & speret
ÍQÍp$0,&C.
Arg. 42. Furor uterínus,& ipfinDita$;aIiat quam Medlci
Ifcrf- vocant Saíyriasisj sivc pru- ^ ritus veoereusy sic Vehemen-
^* ter provocaoc ad raftus luxu-* riosos 9 '& impúdicos y uc in amentiam inducantur animas patientes; Fere idem faciunt melancoüctts humor , & biiiostts y. & hypocoodricus^
contingít, ita ut in affcdibus, & eí&dibus videantuc obsessiones , & maleficia ; sed in eis animas paiientes excusamus á peccato: ergo, &c.
Resp^ disting. min. excu^-^ samus á peccato , dum tales infírmltates totaliter libertatem evertunt, concedo; dum suf&ciens advertentia manet in eis, & in creatura patiente manet voluntas efi&£tiva , li-* cét non :afFeftiva , negó min. & conseq. Hoc maximi notay quod fiíror uterinus (idem de aliis affe&ibus , & passionibus) non semper excusar patientem> á peo¿ato , sed tune ^lüm y quando nec in causa, necin elicientia a¿íus, sive taftus prohibiti, potest ímputari creatutae. Qúod autem ^^^^ tít advertentia plena , vel se- Sancb. miplena docent Sánchez , lib. Summ. i.Mor.c. I. n. 10. & Vazq. ^^* '• Ub. 2. dis. 107. c. 4. frVM.
Thyreus, p. 2. c. i6. n. 1 1. dicit: quidquid obsessi effi- 3T^.^< ciunt in turbatione, non esse ^^^ tribuendum creaturar , sed DIabolo obsidentL £t Baldellus, lib.4« deconsc. erron. disp. 4* cit. á Rosel. c. 15. foL 8o. tí. 12. inquit , judica-* tum * esse y blasphemias ox^ jusdam famuls virtuosas, abs-- que advertentia ipsius anciN Ix fuisse prolatas. In his, & aliis similibus dodrlnis non
Jt 3 vi-