Unidad 148 · Parte más antigua del PRIVILEGIO VIEJO DE SANTOÑA, tal como éste fué reproducido en la confirmación

Parte más antigua del PRIVILEGIO VIEJO DE SANTOÑA, tal como éste fué reproducido en la confirmación del rey Felipe II

(Era MLXXX. Año 1042 de J. C.)

I N tempore illo cum regnaret Garsias Rex in Pampilona atque in Gastella, fraterque ejus Ferdinandus Rex in Legione, vel in Galletia, erat Ecclesia hec Sancta Maria quod vocitatur Porti, deserta absque abbate vel abitatore. Advenerat itaque inspirante Ghristo, causa orationis, et ex Orientes partibus, quidam presbiter, vel peregrinus, nomen est Paternus; qui etiam ipse Paternus presbiter placuit ad ipsius Ecclesie anula aumentare; atque cepit manibus in ipso loco laborare, vei hortos colere, domos fundare, vinias vel pomíferos poneré, seu homines atque fratres, ex diversis regionibus Domini timentibus colligere, et secum cum Domini charitate et eius iubamine fuit abitare, et de die in dies terrenis et eius bona in melius. Igitur vero etiam non post longo tempore, pater et monasterij á cumtis nobilioribus seu senioribus terre elevatus est. Sic quidem tune suis fratribus commoranter, cepit diebus vel ipsius monasterij causas ingerere, sicut fuerunt in antiquis temporibus, vel in tempore Antonij Episcopi, ut eas cum iustitia ad illud reduceret. Hec autem a cumtis inquirunt; iungerunt concilium, et ipsi homines iniqui de regione, ut eum cum suis fratribus hoc ipso monasterio ejicerent, et ipsi in eodem loco sucederent. Ipse tándem Abbas audito hoc consilio, peregit ad regem con suis fratribus, et tradVdit ipse monasterio in manibus ipsius regis. Ex inde vero ipse rex confirmavit illum, atque constituit in suo ordine, ut esset pater illius monasterij, et nulus hoc conoceret pro dominum visitatum se: et iusit autem possessiones atque res ibi adpertinentes exquireret et apud ipsum monasterium faceret; et super

hoc statuit decretum: «Nec nuUus homo vivens ingredictur de pena R. I. S. adelante cum vacas, nec cum porcos, ad pascendum nec ad pinorandum. Si quis vero fecerit, et intrare presumpserit sine iusione Abbalis, indirruptum fuerit hoc testamentum, hoc cadatur, et mors eius nuUus homo inquiratur. HoHiecida vero, vel advena, pupillo atque pauper, qui ad ipsam tLcclesiam Sánete Marie confugerir, de ipsa petra R. I. S. nuUus homo audet post eum iré ad prehendendum, seu ad abstrahendum, et sine precepium Abbatis; sed ipse Abbas, acceptis fideiussoribus, parentur in consilio, et secundum leges indicetur. Qui autem hoc fecerit cum violentia intra ipsos términos, tradatur. Nec in ipsa defesa de Bo nullus homo sit ausus intrare ad pascendum, sine permissionem de illo Abbate de Portu. Hoc testamentum vel proactum escripture dedit ipse rex Garsias ad illum Abbatem pateriran (sic¡, quando misit ipso monasterio sub manis regis iure perpetuo, i. s c. f. a. MLXXX, notum die vera f. vjjj kl aprilis. Et roboravit eum ipse rex manu sua, <^ ante preseniia episcopi Santione; coram istorum testiinu factum, Santa Maria de Portu. Feles, presbiter, testes. — Petrus, presbiter, testes. — Mic ael confirmat testes. — Gunsrilvus, presbiter, testes — Ovino, presbiter, testes — Johannes, presbiter, t- stes — Hic testes sumus, de manibus nostris <^ <^ <^ <^ <^ roboravimus conformiter. — Avinos Muñios feci. — Et confirmavit sénior Loppius. — Alios facti ei conf. Sénior Santio López conf. — Facti et conf. Goncaleyo Gideris — Facti conf. confirmat Ferdinando Goncalvez. — Facti et conf. Sanna, presbiter, et super hoc

(Muñoz y Romero, Colección de Fueros municipales y Cartas pueblas, página 189. — Fernández Guekka, El Libro de Santoña, apénd. III).